Χτυπάει τό τηλέφωνο. Ἡ Μάνα τό σηκώνει κι ἀκολουθεῖ ὁ ἑξῆς διάλογος:
Μάνα: Ναί;
Κόρη: Γειά σου Μαμά. Μπορεῖς νά μοῦ κρατήσεις τά παιδιά ἀπόψε;
Μάνα: Θά βγεῖς;
Κόρη: Ναί.
Μάνα: Μέ ποιόν;
Κόρη: Μ' ἕνα φίλο.
Μάνα: Εἰλικρινά δέ μπορῶ νά καταλάβω γιατί ἄφησες τόν ἄντρα σου. Τόσο καλό παιδί!
Κόρη: Δέν τόν ἄφησα ἐγώ, ΑΥΤΟΣ μέ ἄφησε!
Μάνα: Τόν ἄφησες νά σ' ἀφήσει, καί τώρα βγαίνεις ἔξω μέ τόν καθένα.
Κόρη: Δέν βγαίνω μέ τόν καθένα. Μπορῶ νά σοῦ φέρω τά παιδιά;
Μάνα: Ἐγώ δέ σ' ἄφησα ποτέ γιά νά βγῶ ἔξω μέ κανέναν ἄλλο παρά μέ τόν πατέρα σου.
Κόρη: Ναί, ἀλλά ἔκανες ἕνα σωρό πράγματα πού δέν τά κάνω ἐγώ.
Μάνα: Τώρα τί ὑπονοεῖς;
Κόρη: Τίποτα. Θέλω ἁπλά νά μοῦ πεῖς ἄν μπορεῖς νά κρατήσεις τά παιδιά ἀπόψε.
Μάνα: Θά περάσεις τήν νύχτα μαζί του; Τί θά πεῖ ὁ ἄντρας σου ἅμα τό μάθει;
Κόρη: Ο ΠΡΩΗΝ ἄντρας μου ἐννοεῖς! Δέ νομίζω πώς θά τόν νοιάξει. Ἀπό τότε πού ἔφυγε ἀπό τό σπίτι, ἀμφιβάλλω ἄν κοιμήθηκε ποτέ μόνος!
Μάνα: Ἄρα λοιπόν θά κοιμηθεῖς στό σπίτι αὐτουνοῦ τοῦ χαμένου;
Κόρη: Δέν εἶναι χαμένος.
Μάνα: Ὅποιος ἄντρας βγαίνει μέ μία χωρισμένη μέ παιδιά εἶναι χαμένος καί παράσιτο.
Κόρη: Κοίτα, δέ θά τό συζητήσω. Νά τά φέρω τά παιδιά ἀπό κεῖ ἤ ὄχι;
Μάνα: Ἄμοιρα παιδάκια μου μέ τέτοια μάνα.
Κόρη: Τί ἐννοεῖς μέ ΤΕΤΟΙΑ μάνα;
Μάνα: Χωρίς σταθερότητα. Ἔμ, γι' αὐτό ἔφυγε ὁ ἄντρας σου.
Κόρη: Μά ἀκοῦς τί λές; Εἶσαι ἀπαράδεκτη! Δέ ντρέπεσαι!
Μάνα: Μή μου φωνάζεις ἐμένα! Πάω στοίχημα ὅτι κι αὐτουνοῦ τοῦ χαμένου ἔτσι τοῦ φωνάζεις!
Κόρη: Μπά, τώρα ἀνησυχεῖς γιά τόν χαμένο;
Μάνα: Ἀαα, βλέπεις ποῦ τό παραδέχεσαι πῶς εἶναι χαμένος; Τό ἤξερα ἐγώ!
Κόρη: Μαμά κλείνω.
Μάνα: Κάτσε παιδί μου! Μή κλείνεις! Τί ὥρα θά μοῦ φέρεις τά παιδιά;
Κόρη: Οὔτε θά σοῦ τά φέρω, οὔτε θά βγῶ ἔτσι πού μ' ἔσκασες!
Μάνα: Μά βρέ παιδάκι μου, ἅμα δέ βγαίνεις ποτέ ἔξω, ΠΩΣ θά γνωρίσεις κανένα καλό παιδί;
Ἕνας δημοσιογράφος παίρνει συνέντευξη ἀπό ἕναν ἀρχίατρο ἑνός τρελοκομείου:
-Δηλαδή, ποιό τεστάκι κάνετε γιά νά βγεῖ ὁ ἀσθενής ἀπό τήν κλινική σας;
-Γεμίζουμε μία μπανιέρα μέ νερό, βάζουμε δίπλα ἕνα κουταλάκι τσαγιοῦ καί μία μεγάλη κούπα. Μετά ζητᾶμε ἀπό τόν ἀσθενῆ νά τήν ἀδειάσει.
-Ὁ καθένας πού σκέπτεται ὑγιῶς θά διαλέξει τήν κούπα, λέει ὁ δημοσιογράφος χαμογελώντας.
-Ὄχι, λέει ὁ ἀρχίατρος. Ὁ ὑγιής θά βγάλει τήν τάπα!
Σέ ἕνα ἀεροπλάνο, ἀφοῦ ἔκανε τήν καθιερωμένη ἀνακοίνωση ὁ πιλότος, ξέχασε νά κλείσει τό μικρόφωνο. Ἀστειευόμενος λέει στόν ἄλλο πιλότο:
-Λοιπόν, πάω νά χέσω καί μετά θά πηδήξω τήν ἀεροσυνοδό.
Τό ἀκοῦν λοιπόν ὅλοι οἱ ἐπιβάτες καί ἀρχίζουν τά γέλια. Ἀκούγοντας τό καί ἡ ἀεροσυνοδός, ἀρχίζει νά τρέχει, γιά νά τούς πεῖ νά κλείσουν τό μικρόφωνο. Ἐκεῖ πού ἔτρεχε, ἔπεσε πάνω στήν τσάντα μίας γριᾶς. Βλέποντάς τήν ἡ γριά γελάει καί τῆς λέει:
-Ἔχεις καιρό κόρη μου. Εἶπε ὅτι θά πάει νά χέσει πρῶτα…
Εἶναι ἕνας ἀθλητικός τύπος στό πάρκο καί κάνει τή γυμναστική του. Ἕνας γύφτος βλέπει τόν τύπο νά κάνει πούς-ἄπς. Πλησιάζει καί τοῦ λέει:
-Φίλε, αὐτό πού πηντᾶς, ἔφυγε !!!!!!!!
-Όταν τα φτιάχνεις με κάποια, μην γράφεις το όνομά της παντού. Όταν χωρίσετε θα βαρεθείς να σβήνεις.
-Αν ο Θεός ήταν Δημοκράτης δεν θα έδινε δέκα εντολές, θα έδινε δέκα προτάσεις προς συζήτηση.
-Ο Χριστός σ αγαπά. Πράγμα που δείχνει πως έχει χιούμορ.
-Ο πόνος κάποτε τελειώνει η ζωή συνεχίζεται.
-Ο υπολογιστής δεν θα αντικαταστήσει ποτέ τις εφημερίδες. Τι μπορεί να τυλίξει κανείς με έναν υπολογιστή;
-Όσα δεν φτάνει η αλεπού δεν τα φτάνει κι η νυφίτσα.
-Ζωή είναι αυτό που μας συμβαίνει την ώρα που εμείς κάνουμε άλλα σχέδια.
-Ο κόσμος καταστρέφεται από την αδιαφορία, αλλά τι με νοιάζει εμένα...
-Ο χάρτης λέει ότι η Αθήνα απέχει από τη Θεσσαλονίκη 13.57 εκατοστά. Εγώ ανακάλυψα ότι απέχει περισσότερο.
-Φυσικά και δεν υπάρχει ζωή στον Άρη. Όλα τα μπαρ κλείνουν από τις 10...
-Αν δεν μπορείς να βρεις λύση βρες άλλο πρόβλημα.
-Αν δεν τα καταφέρεις με την πρώτη, παράτα τα, δεν υπάρχει κανένας λόγος να γίνεσαι ανόητος.
-Αν δεν έχεις την γυναίκα, αυτό σημαίνει ότι κάποιος άλλος έχει δυο.
-Αν τα λάθη διδάσκουν τότε έχω μια καταπληκτική μόρφωση.
-Αν τα σκατά είχαν αξία οι φτωχοί δεν θα είχαν κώλο...
Ἄν τό ἀφεντικό σου πεῖ ὅτι εἶσαι ἀναντικατάστατος, θά συνεχίσει νά σέ κακοπληρώνει.
Τό μεγάλο πρόβλημα τοῦ κόσμου εἶναι ὅτι οἱ βλάκες εἶναι γεμάτοι αὐτοπεποίθηση καί οἱ ἔξυπνοι εἶναι γεμάτοι ἀμφιβολίες.
Θά χρειαστοῦν 20 μέ 30 χρόνια γιά νά ἀνακαλύψει ἕνα παιδί ὅτι ἡ ἐκπαίδευσή του δέν ἔχει καμιά σχέση μέ τά ὅσα ἔμαθε σέ σχολεῖο καί πανεπιστήμιο.
Ὅταν δεῖς μία τεράστια ἀράχνη νά κόβει βόλτες τήν ὥρα πού πίνεις τόν καφέ σου μέ μία φίλη σου, φώναξε τήν μέ ἕνα ὄνομα. Εἶναι καλύτερα νά σέ θεωρήσουν ἐκκεντρικό παρά βρωμιάρη.
Ἄν ὁ γείτονας ἔχει τό στέρεο ἀνοιχτό στίς 2 τό πρωί, μήν ἐκνευρίζεσαι. Τηλεφώνησέ του στίς 4, καί πές του πόσο σου ἄρεσε ἡ μουσική.
Ὅταν ἕνας ἄνθρωπος δέν μπορεῖ πιά νά γελάσει μέ τόν ἑαυτό του, ἔφτασε ὁ καιρός νά γελᾶνε οἱ ἄλλοι μαζί του.
Νά δανείζεσαι πάντα ἀπό ἀπαισιόδοξους. Δέν τά περιμένουν ποτέ πίσω.
Ἀκόμα κι ἄν μάθεις τέλεια ἀγγλικά, μέ ποιόν θά τά μιλήσεις;
