Το βιβλίο των πόνων του σώματος

Κατεβάστε από εδώ το Το βιβλίο των πόνων του σώματος.
Περιέχει πρακτικές οδηγίες για να αντιμετωπίσετε πονοκεφάλους, μουδιάσματα, πιασίματα, και γενικά διάφορα μυοσκελετικά προβλήματα, αλλά και εικόνες για τις προτεινόμενες μαλάξεις. Κατεβάστε επίσης τα παρακάτω βιβλία. Έχουν σχέση με την υγεία σας. Είναι "καθαρά", χωρίς ιούς. Μοιράστε τα με την σειρά σας σε όποιον θέλετε. Όσοι περισσότεροι τα πάρουν τόσο το καλύτερο. Αν ξέρετε κάποιον σχετικό με ιατρική, που να μην είναι υπάλληλος αλλά να αγαπάει την ιατρική και τις θεραπείες, δώστε του ειδικά τα δύο πρώτα.

Μετενσάρκωση

Υπομονή αγαπητοί αναγνώστες (αν υπάρχουν καν αναγνώστες είναι άλλο θέμα!).
Μετά από κάποια προβλήματα και μία βλακεία που έκανα, κατάφερα να μετενσαρκώσω το Κανένας σε νέα διεύθυνση, αλλά χάθηκαν οι αναγνώστες, φωτογραφίες και "Κύριος είδε" τί άλλο.
Θα μου πάρει καιρό να ξανασυνεφέρω την σελίδα.
Αν δείτε "πεθαμένες" συνδέσεις ή "μαύρες" φωτογραφίες παρακαλώ να μου το πείτε.

12 Νοεμβρίου 2008

Μανάδες... (χι, χι, χι)

Χτυπάει τό τηλέφωνο. Ἡ Μάνα τό σηκώνει κι ἀκολουθεῖ ὁ ἑξῆς διάλογος:

Μάνα: Ναί;

Κόρη: Γειά σου Μαμά. Μπορεῖς νά μοῦ κρατήσεις τά παιδιά ἀπόψε;

Μάνα: Θά βγεῖς;

Κόρη: Ναί.

Μάνα: Μέ ποιόν;

Κόρη: Μ' ἕνα φίλο.

Μάνα: Εἰλικρινά δέ μπορῶ νά καταλάβω γιατί ἄφησες τόν ἄντρα σου. Τόσο καλό παιδί!

Κόρη: Δέν τόν ἄφησα ἐγώ, ΑΥΤΟΣ μέ ἄφησε!

Μάνα: Τόν ἄφησες νά σ' ἀφήσει, καί τώρα βγαίνεις ἔξω μέ τόν καθένα.

Κόρη: Δέν βγαίνω μέ τόν καθένα. Μπορῶ νά σοῦ φέρω τά παιδιά;

Μάνα: Ἐγώ δέ σ' ἄφησα ποτέ γιά νά βγῶ ἔξω μέ κανέναν ἄλλο παρά μέ τόν πατέρα σου.

Κόρη: Ναί, ἀλλά ἔκανες ἕνα σωρό πράγματα πού δέν τά κάνω ἐγώ.

Μάνα: Τώρα τί ὑπονοεῖς;

Κόρη: Τίποτα. Θέλω ἁπλά νά μοῦ πεῖς ἄν μπορεῖς νά κρατήσεις τά παιδιά ἀπόψε.

Μάνα: Θά περάσεις τήν νύχτα μαζί του; Τί θά πεῖ ὁ ἄντρας σου ἅμα τό μάθει;

Κόρη: Ο ΠΡΩΗΝ ἄντρας μου ἐννοεῖς! Δέ νομίζω πώς θά τόν νοιάξει. Ἀπό τότε πού ἔφυγε ἀπό τό σπίτι, ἀμφιβάλλω ἄν κοιμήθηκε ποτέ μόνος!

Μάνα: Ἄρα λοιπόν θά κοιμηθεῖς στό σπίτι αὐτουνοῦ τοῦ χαμένου;

Κόρη: Δέν εἶναι χαμένος.

Μάνα: Ὅποιος ἄντρας βγαίνει μέ μία χωρισμένη μέ παιδιά εἶναι χαμένος καί παράσιτο.

Κόρη: Κοίτα, δέ θά τό συζητήσω. Νά τά φέρω τά παιδιά ἀπό κεῖ ἤ ὄχι;

Μάνα: Ἄμοιρα παιδάκια μου μέ τέτοια μάνα.

Κόρη: Τί ἐννοεῖς μέ ΤΕΤΟΙΑ μάνα;

Μάνα: Χωρίς σταθερότητα. Ἔμ, γι' αὐτό ἔφυγε ὁ ἄντρας σου.

Κόρη: Μά ἀκοῦς τί λές; Εἶσαι ἀπαράδεκτη! Δέ ντρέπεσαι!

Μάνα: Μή μου φωνάζεις ἐμένα! Πάω στοίχημα ὅτι κι αὐτουνοῦ τοῦ χαμένου ἔτσι τοῦ φωνάζεις!

Κόρη: Μπά, τώρα ἀνησυχεῖς γιά τόν χαμένο;

Μάνα: Ἀαα, βλέπεις ποῦ τό παραδέχεσαι πῶς εἶναι χαμένος; Τό ἤξερα ἐγώ!

Κόρη: Μαμά κλείνω.

Μάνα: Κάτσε παιδί μου! Μή κλείνεις! Τί ὥρα θά μοῦ φέρεις τά παιδιά;

Κόρη: Οὔτε θά σοῦ τά φέρω, οὔτε θά βγῶ ἔτσι πού μ' ἔσκασες!

Μάνα: Μά βρέ παιδάκι μου, ἅμα δέ βγαίνεις ποτέ ἔξω, ΠΩΣ θά γνωρίσεις κανένα καλό παιδί;

1 σχόλιο:

  1. και γω την κακομοίρα την μανούλα μου την κλαίω 12 χρόνια που έφυγε και μ΄αφησε νωρίς πριν προλάβω να κάνω παιδιά να της τα φορτώνω....
    λές να είναι η μοναδική ωφέλεια του χαμού της το ότι γλύτωσα από αντίστοιχες γκρίνιες????

    καλό απόγευμα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή